Onderweg naar de volgende bestemming staar ik wat uit het raam en neem de omgeving in me op. Net als ik beslis dat ik Aragón niet zo fascinerend vind als Navarra, laat de regio zich plots van een andere kant zien. De weidse platte, en daardoor soms wat saaiere, uitzichten hebben plaats gemaakt voor ruigere rotsige kloven en ravijnen. Na bijna iedere bocht lijkt het landschap weer te wisselen. De droogte is wel overal zichtbaar, en zal hier regelmatig natuurbranden veroorzaakt hebben. We passeren verschillende bergwanden met zwartgeblakerde bomen. Al rijdend probeer ik wat foto’s te maken, (als passagier uiteraard, ik zit niet aan het stuur) stoppen doen we nu niet.

Na ruim twee uur rijden vinden we een plekje om vandaag te blijven staan. Het is geen officiële camperplaats, maar we riskeren het maar. Dat we gisteren niet echt een uitzicht hadden, maakt vandaag dubbel en dwars goed.

De achterdeuren van de bus wijd open, en de stoelen op het plekje schaduw daar. Wat een prachtige achtertuin hebben we! Ons bed als bar. Met een drankje en een zak nacho’s is het hier best goed uit te houden zo. We kijken uit op een blauwgroen water. De zon zorgt voor duizenden dansende sterretjes over het water. Het strand rondom is op een enkeling na verlaten. In de verte kabbelen een paar kano’s. Het voelt alsof we middenin een ansichtkaart terechtgekomen zijn. Zo’n kaart die je vroeger verstuurde als je op vakantie was. Met ‘groetjes uit….’.

Tijd om de wandelschoenen te strikken, en de omgeving gaan verkennen. Vanaf onze plek blijkt het niet eenvoudig te zijn om het strandje te bereiken. Alles gaat nogal steil naar beneden, met veel losliggende stenen, en stapels dorre takken. We gaan het niet riskeren. En het is al wat te laat om nog de langere weg te nemen. Dat doen we morgen dan wel een keer. Als we op tijd zijn. Want het bezoek aan een klooster staat ook nog op de agenda.

Terwijl de zon ondergaat warm ik het restje Indische curry van gister op, en serveer het met het verse stokbrood van vanmorgen. Intussen is het echt stikdonker hier buiten. Het enige wat je ziet is een heldere sterrenhemel waar we straks onder mogen slapen. Helaas krijg ik die niet op de foto.