Veel te vroeg wakker worden met het getik van regen op het dak is zalig. Het is nog donker, niet te warm, dus lekker even induffelen en omdraaien.

Uren later, lang na het ontbijt, en na bijna 2 kannen koffie geleegd te hebben, zijn we het eigenlijk onderhand wel zat. Steeds als we denken: ‘ja bijna gedaan’, begint het weer opnieuw en valt het met bakken naar beneden. We vinden, voorzienend als we zijn, nog wel een paar dunne regenponcho’s in de bus, en we hebben een kleine maar nog bijna hele paraplu. Toch wachten we liever nog even tot het iets droger wordt. Een beetje miezeren is niet erg, maar met dit weer ben je in no-time doorweekt en daar hebben we ook niet zo’n zin in. Als uiteindelijk de regen dan toch wat zachter lijkt te tikken op het dak wagen we het er op. Als Maria niet aan ons verschijnt, zullen wij maar naar daar stappen.

“Van zonnebrandcrème naar regenponcho’s”

Lange broek, vest of jasje, wandelschoenen, de zonnebrandcrème uit de rugzak en de paraplu erin, regenponcho aan, plattegrondje met de route, badge voor het poortje….. we kunnen alles afvinken en gaan. Als onverschrokken pelgrims gaan we op pad.

Oke, ’t is maar een kilometer of 2, max, maar het is geen effen wandelpad. En we lopen 2 keer verkeerd, dus het is uitendelijk toch nog best een eind. We vinden het poortje, bellen aan, tonen de badge, en de poort gaat magischerwijze open.

Van nu af is het nog maar een klein stukje langs het water lopen tot de bedevaartsplek. De lucht is intussen wat opgeklaard, dus de plastic poncho’s mogen weer opgeborgen. Het ziet er allemaal best indrukwekkend uit. De mis buiten aan de grot, de gebouwen, de ramen, de afbeeldingen op de muren, de sfeer,… Teveel om te omschrijven, dus we houden het bij enkele sfeerbeelden :

We kopen een kaars, steken ‘m aan met behulp van de vlam van een al brandende kaars, en plaatsen’ m bij de anderen. Laten we hopen dat het helpt, voor wat we in gedachten gevraagd hebben. Het heeft wel iets bijzonders, zo veel brandende kaarsen bijeen. Iedere kaars met zijn eigen verhaal.

Tegen de avond bezoeken we de stad zelf, dat er direct naast ligt. Het ene souvenirswinkeltje na het andere probeert je mariabeeldjes, rozenkransen, heiligwaterflesjes en ander prullaria te verkopen. De panden zien er oud en grauw uit, en alle verdiepingen lijken omgebouwd tot hotels in plaats van woningen. Het moet hier soms extreem druk zijn dan. Vandaag gelukkig niet..

We slenteren wat, drinken een koffie op een terrasje, en bestellen een burger in een weinig chique ogend restaurantje alvorens we weer naar de camping terug wandelen. Deze keer lopen we niet verkeerd, maar nu is de hele route bergop. Nog een koffie, en morgen weer en route.