Het geplande vertrek op 1 augustus om 7 uur, werd toch nog een vertrek pas net na de middag. Er zijn altijd wat meer last minute dingen te doen dan verwacht. Of we doen ze trager dan gedacht, dat kan ook.

We willen redelijk snel in het noorden zijn, dus we gaan de snelweg op. Zonder noemenswaardige opstoppingen bereiken we noord Duitsland. We slaan wat boodschappen in bij een supermarkt, en ik haal gauw nog een doosje pijnstillers bij de apotheek. In mijn beste Duits maak ik een praatje met de apothekeres, en ze hoorde zowaar mijn Franse accent. We vinden een camperplaats in Borgdorf-Seedorf, een stukje voorbij Hamburg. We staan er alleen. Een kleine parking naast een stil weggetje, tegenover een plas water.

’s Morgens komen we alweer wat later dan gepland op gang. Na een ontbijt en op het gemak wat koffies rijden we verder.

In Denemarken staan we ineens een uur in de file. Maar daarna rijdt het rustig. We wisselen even van kant, en ineens zijn we al aan de Grote Beltbrug, die de eilandjes Funen en Seeland met elkaar verbindt. Een mooie route.

We twijfelen even of we in Denemarken al ergens gaan slapen, maar beslissen toch nog door te rijden naar Zweden. Eindelijk de Oresundbrug. Eigenlijk vond ik de eerste brug toch mooier. Na de tolheffing, €62, passeren we net die ene strook waar het pascontrole is. Hopend dat ie maar net alsof zijn job doet en niet echt alles bekijkt geef ik de mijne af. ” Do you know yours is expired? ” Ik antwoord dat een nieuwe in aanvraag is en dat ik die nog binnen ga krijgen. Hopelijk niet nu al een retourtje brug. ” Allright, have a nice stay” zegt ie terwijl ie mijn pas teruggeeft. We mogen door.

We hebben een paar keer op een toffe camperplaats gestaan in Malmö. Aan zee, met zicht op de brug. Sinds we de grens met Zweden zijn gepasseerd krijg ik met geen mogelijkheid nog internetverbinding, maar uiteindelijk vinden we de plek toch terug. Helaas is het geen camperplaats meer, en mag je er niet meer overnachten. Er staan een paar busjes die het toch doen, maar wij besluiten verder te gaan. Je mag hier al op zoveel plekken staan. Als het dan ergens expliciet niet toegestaan is, dan maar niet.

In Trelleborg vinden we een cp. Het is best achteraf, en maar een kleine parking, maar er staan vrij veel mobilhomes. Gelukkig kunnen we er nog wel bij. We lijken op een gewoon stukje wei te staan, maar zijn aangenaam verrast als we ontdekken dat we aan een strandje staan.

Als we ’s morgens wakker worden zien we dat de meesten al vertrokken zijn. We gaan op het strand zitten met een kan koffie. De zon schijnt al flink, en het waait een beetje. Vanwege het hoge verbrandingsrisico blijven we maar niet te lang zitten. Op de camperplaats lenen we nog even onze startkabels uit aan een sjieke mobilhome met pech, en daarna gaan we weer op pad.

We nemen de E6 richting Oslo. Eerst is die nog redelijk saai, maar op een gegeven moment wordt het uitzicht mooier. Het plan om zo snel mogelijk in het noorden te zijn laten we varen. We hebben gewoon even geen zin meer om lang te rijden. Het is me uiteindelijk, met sms-hulp van het thuisfront, gelukt om weer mobiel internet te hebben, dus ik zoek een cp op.

Straten en huisnummers invoeren op de TomTom …… dat werkt hier precies niet al te best. Je komt dan wel ergens in de buurt, maar wel zo dat je het toch net niet vindt.  Gelukkig lukt het met de coördinaten. Ineens ergens een steil pad naar beneden en we draaien de bus alweer op een leuke plek. Er staat nog een busje met een ouder Duits koppel. En een Zweedse auto met slapende, en luid snurkende, Zweed achter het stuur. Na enkele uren gaat de man van het Duitse koppel toch maar eens informeren of alles wel goed is. Nee, zijn auto startte niet meer. Alweer kunnen wij van dienst zijn, en de Zweed kan weer verder.

Ik zoek de ingrediënten bij elkaar voor een pasta bolognese te gaan maken, en vind het verse gehakt in de kast bij de uien i. p. v. in de koelkast. We ruiken er eens aan, maar het verse is er duidelijk vanaf. Plan B: vegetarische pasta. Het smaakte ons toch wel.

Nu effe koffie. What else? Misschien straks nog een wijntje, heerlijk buiten met zicht op een meer en een dorpje. De fles staat al in de koelkast.