Een vrije donderdag en vrijdag, een voorspelling van droog en zonnig nazomerweer, en een startklaar busje voor de deur. Tijd voor een mini roadtrip!

Wat kleren erin, een jas, wandelschoenen en toiletspullen en we zijn vertrokken. Bij de supermarkt nog wat boodschappen voor het avondeten en ontbijt, en een flesje wijn. Het is al middag als we vertrekken. Onderweg zullen we wel uitzoeken waar we gaan overnachten. Het plan is om ergens in Zeeland aan het water te gaan staan. Kamperen in Nederland, het is (voor ons) weer eens iets anders. In die provincie zijn we nog nooit geweest, dus voor ons is het nieuw. Zeeland.

We rijden Zeeland in, en ik heb intussen een camperplaats gevonden in het camperboek dat ons wel wat lijkt. Ik stel de navigatie in op het dorpje Hansweert. Als we er arriveren blijkt het echt een fantastische plek te zijn. Een kleine cp met plaats voor 5 campers. Recht voor de kust, dus een supermooi uitzicht vanuit de bus. En nog gratis ook. Goed gevonden dus. Het enige wat er tegenviel….. er stonden al 5 campers. Vol. Echt jammer, maar dan maar weer verder. We stellen de navigatie nu in op Ouddorp. In die omgeving zijn verschillende camperplaatsen en campings, dus er zal hopelijk wel iets leuks tussenzitten. We gaan van het ene eilandje naar het andere. We bereiken Goeree-Overflakkee.  We vragen ons af wie in godsnaam die naam ooit bedacht heeft, en waarom.  Het is nog een paar kilometer tot de camping waarvan we het adres ingevoerd hadden als we ergens aan het water campers zien staan, en een bord met camping. We draaien er af. Waar de campers staan is alleen een parking voor overdag. Hier mag je staan van zonsopgang tot zonsondergang, maar je mag er niet slapen. De camping is er eentje van Centerparcs.   Nah neuh….. geen centerparcs, da’s echt niks voor ons. Maar nu we toch hier gestopt zijn parkeren we even en wandelen wat langs het water. Er wandelt hier niemand anders, best raar eigenlijk. Ik vermoed dat het hier in de zomer goed druk zal zijn.

Na de wandeling rijden we door naar de volgende camping. Er was in principe niks mis mee. Een groot stuk grond achter een enorme boerderij. De camperplaatsen zagen er super verzorgd uit. Allemaal nette vakken naast elkaar, met allemaal nette bloembakken op verzorgde grasvakken, en een recht stukje grind voor de wagen. Helemaal oké, maar we vinden het eigenlijk allebei niks. Het spreekt ons niet aan. Maar dat geeft niks, want een eindje verderop is nóg een camping. Op loopafstand van het water. We rijden erheen, maar deze is pas écht vreselijk. Vaste groengeworden caravans met aanbouwsels op een stuk grond achter schuttingen en heggen. De zee is wel op loopafstand, maar dan moet je toch een eindje stappen, wat dijken over en een drukke vierbaansbaan oversteken. Zucht. Wat nu……

En zodoende gaan we iets doen waarvan we gedacht hadden dat écht nóóit te zullen gaan doen. Centerparcs. We keren terug en rijden opnieuw naar de camping van Centerparcs. Port Zélande. We melden ons aan, betalen, krijgen een plattegrondje en we gaan op zoek naar het ons toegewezen nummer. Plek 184. Het campergedeelte met verharde ondergrond was al volzet, dus we krijgen een gewone kampeerplek op gras. Mooi, dat hebben we liever zelfs. Het campinggedeelte van Centerparcs is opgedeeld in verschillende veldjes. Op ‘ons’ veldje staan nog een handvol campers en caravans. Eigenlijk heb je meer het gevoel op een kleine camping te staan. Propere douches en toiletten vlakbij. We moeten toegeven….. we staan hier gewoon best leuk.

We maken geen gebruik van de andere faciliteiten hier, zoals o.a. zwembad en winkel. Daardoor is de prijs van €27 voor 1 nacht wel aan de hoge kant, maar de omgeving maakt het dan weer goed. Aan beide kanten van de camping loop je zo naar het water. Opnieuw de wandelschoenen aan dus maar. De zon zien ondergaan, dat zal hier wel mooie plaatjes opleveren. En ik heb ook wel foto’s gemaakt, maar als we de zon hadden willen zien hadden we aan de andere kant de camping af moeten gaan. Jammer. Tegen beter weten in nemen we ons dan maar voor om de volgende ochtend op tijd te zijn voor de zonsopgang.

Als we terug aan de camper zijn begin ik aan het eten. Gebakken aardappeltjes, kipfilet in currysaus en boontjes. Apart hoe een eenvoudige maaltijd toch heel luxe lijkt als je het opwarmt in een busje. Zo ook de koffie daarna. Niks zo lekker als zelf in een filter opgegoten koffie. Door Luc zelf dan. Die is er beter in dan ik. (Dat zegt ie zelf, en ik vind dat prima)

Het is ’s avonds best fris buiten. We weten niet of je hier vuurtje mag stoken, maar hebben ook geen korf of hout bij, dus we gaan lekker warm in de bus zitten. Wijntje, kaarsje, biertje en ineens bedenken we ons dat we alwéér vergeten zijn om een stock kaarten of een ander spelletje mee te pakken. In plaats van wiezen (*) gaan we dan dus maar gezellig samen de afwas doen in het sanitair gebouw. In de bus is het nog niet te koud, dus we hoeven de verwarming niet uit te proberen. Zelfs ’s nachts is het niet nodig.

In de ochtend zijn we juist op tijd wakker om naar de zonsopgang te gaan kijken. Als we opschieten. We twijfelen even, maar draaien ons dan toch liever nog een keertje om. Het zal zonder ons ook wel dag worden. Wat later dan gepland staan we op, en starten we met ons ochtendkoffieritueel. Zonder koffie zal het geen goeie dag worden.  Tegen 11 uur vertrekken we. We rijden een minuut of 3, en zijn dan op die plaats waar je enkel overdag mag staan. Het kost €4 parkeergeld voor een hele dag, dus dat valt enorm mee. Het is een zalige plek, en we zijn niet de enigen. Sommigen zitten er gewoon lekker aan het water, anderen zijn aan het (kite)surfen, zeilen, of vliegeren. Wij zetten koffie, (what else) dekken de ontbijttafel buiten, en blijven er nog een paar uurtjes zitten. De zon schijnt goed, maar door de wind is het toch fris genoeg om een trui of vest aan te doen.  Bruin worden zit er vandaag niet in. Jammer dat je hier niet mag overnachten, het zou een fantastische plek zijn daarvoor.

Stel je voor dat je zo wakker wordt!

Maar het is tijd om weer naar huis te rijden. Helaas. Het maakt eigenlijk niet uit of je 3 weken gaat of 2 dagen, het is altijd te kort. En het is nooit zoals we plannen. We zouden deze keer naar Zeeland gaan, maar het werd Ouddorp wat al Zuid Holland is. Op het eiland Goeree-Overflakkee. Als we nog eens samen vrij hebben is de planning voor onze volgende mini roadtrip in Nederland naar de Waddeneilanden/ Friesland. Maar we zien wel waar we dàn terechtkomen!  😉

(*) Wiezen: een kaartspel waarbij de spelregels mij al meermaals zijn uitgelegd, waar ik nog steeds niets van begrijp, maar wat ik toch al verscheidene keren gewonnen heb.