#Damnautocorrect
We bedoelen Gestrand in Rioz.

Als we wakker worden zijn we nog steeds de enigen op deze helft van de camping. 

We zetten koffie, en het plan is om daarna weer verder te rijden. Om iets na 10 komen we ons aanmelden bij de receptie om af te rekenen. Het was maar open tot 10, en niet tot 12 zoals wij dachten. Er hangt een briefje dat ze om 17 uur terug open gaan. Niemand van de camping te zien, nog steeds geen code van de poort, dus we zullen hier de hele dag moeten blijven. Jammer, zo mooi is de omgeving hier eigenlijk niet. Luc zet dan maar een nieuwe pot koffie, en ik wandel naar de Colruyt. Uurtje later ben ik terug bij de camper met een stokbrood voor het ontbijt en 2 koffiekoeken voor ’s middags.
Als we hier dan toch opgesloten zitten achter die hekken, *insert dramatisch achtergrondmuziekje* maken we er maar een soort van poetsdag van. Er is hier een gratis wasmachine en droger beschikbaar, dus laten we die allebei eens draaien.
Het sanitair is nu gewoon privé sanitair eigenlijk, dus we douchen extra lang. Toch luxe.

Na nog een koffie en de koffiekoeken maken we een wandeling rond het meer. Het is ook niet meer dan dat. Het ziet er troebel uit. Ook al is het warm….je krijgt echt geen zin er te zwemmen, en nog minder om er van te drinken. (Zoals de meren in Zweden)  

Terug aan de camper is de droger klaar. We vouwen de was, ruimen het laatste beetje op, plooien luifel in en we zijn klaar voor vertrek.
Alleen nog even een uurtje wachten tot de receptie open is.
Ondertussen hopend op een eventuele vervroegde vrijlating.