De ochtend begint redelijk zonnig, en we ontbijten buiten. We zijn de enigen vandaag op deze boerencamping.  Kort daarna begint het te druppelen, en we zorgen dat we alles ingepakt hebben. Na de nodige dagelijkse rituelen vertrekken we weer. Geen uitzwaaiende kindjes, ze zijn op school. We rijden door slingerende weggetjes in een prachtig decor. Aan de ene kant velden, bossen en dorpjes. Aan de andere kant kijken we tegen een gebergte aan. Het regent, maar dat vinden we eigenlijk  niet zo erg.

Als we een boulangerie zien stoppen we om een brood te kopen. Het ruikt er heerlijk naar versgebakken brood, en ik kan haast niet wachten tot lunchtijd. Luc vindt ook eindelijk een benzinepomp en een bar tabac, dus we kunnen er weer even tegen. Ineens zitten we ook weer op de oude route nationale N7. Het is niet te doen om overal te stoppen voor foto’s, maar er zijn veel oude gebouwen te zien die helemaal verkommerd zijn. Het is wel duidelijk dat ze hier ooit betere tijden gekend hebben. Het heeft wel iets. We zetten even de bus aan de kant op de parking van wat eens een goedlopend hotel restaurant is geweest. Even de benen strekken en een boterham eten. Het weer begint wat op te klaren, maar we willen nog een stukje verder rijden.

Tegen 17 uur komen we in Avignon aan. Aan de rand van de stad, naast de Rhône ligt een grote stadscamping waar we een plaatsje reserveren voor een nacht. De camping zelf is niet zo idyllisch, maar de ligging is fenomenaal. Vanaf de camping wandel je direct de brug over en de stad in. Ik ben op slag verliefd op Avignon. Niet om de soms luxe aandoende winkelstraten met nieuwbouw. Maar om de vele hele smalle donkere steegjes met afbladderende luiken. Soms wat beplanting tegen de gevels om het wat op te fleuren. We verkennen Avignon wat te voet, verdwalen er een beetje en belanden op een druk pleintje vol brasseries. We kiezen er eentje uit voor een hapje. Achteraf gezien hadden we beter even gegoogled op recensies, of op goede brasseries. Mijn lasagne was half koud. Ja, ik weet dat je dat terug naar de keuken kunt sturen. Nee, ik durf dat niet omdat ik denk dat ik dan iets terugkrijg waar in gespuugd is. De bediening was nors en onvriendelijk. Jammer. Maar een les voor de volgende keer: ga waar de locals gaan!

Als we terug naar de camping wandelen besluiten we nog één keer de stad te bezichtigen. Vanaf een hoogte van 50mtr. Vanuit het reuzenrad. Ik denk dat we morgen nog eens terug moeten. De stad is zo groot, we hebben nog niet alles gezien. We gaan nog even op een bankje aan de Rhône zitten, waar je uitzicht hebt op de stad en de bruggen. Het is supermooi hier. Jammer dat we morgen voor 12 uur van de camping af moeten, maar soit…..er zullen nog wel mooie plaatsen op onze weg komen zeker?