
Met het prachtige uitzicht vanuit het slaapkamerraam in slaap vallen, en wakker worden met uitzicht op een zonnig blauw meer. De Loppis is nog niet open dus we zetten eerst koffie. Om 10 uur wandelen we er naartoe. In een mooie grote houtschuur staan een dertigtal tafels uitgestald vol ouwe en nieuwe ‘rommel’. De eigenaar heeft zelf een deel te koop staan en verhuurt de andere tafels. We kijken wat rond maar zien eigenlijk niks wat we zouden willen kopen. We ruimen de bus in en gaan weer op pad. Vandaag nog eens proberen wat kilometers te maken.
Alweer kunnen we bijna overal vlot doorrijden. De wegen zijn hier beter, en rustiger vooral, dan in Duitsland. Zelfs ter hoogte van Stockholm gaat het goed vooruit. Het vertrouwen in ons busje is ook weer helemaal terug. We zijn nog geen enkele keer in noodloop gegaan, en kunnen goed gassen, optrekken en inhalen zonder dat er een waarschuwingslampje begint te knipperen. We stoppen enkel af en toe om te tanken, toilet te legen, of koffie te zetten. Het landschap verandert langzaamaan, maar nog steeds een beetje saai omdat het tenslotte een snelweg/autoweg is.
‘We willen gewoon iets simpels’
Tegen de avond merken we dat de app van park4night niet meer werkt. Er is een storing die ze maar niet opgelost krijgen. Lastig. We proberen nu te zoeken via andere kanalen maar komen zo op de camperplekken en campings die we juist níet willen. We willen gewoon iets simpels. Je merkt pas hoe afhankelijk je bent van het internet als je het niet meer hebt. Uiteindelijk vind ik per toeval een plaats enkele kilometers rijden. Kleine plek, in bos, bij water, vlakbij een visclub. Geen foto’s, geen reviews, niks. Enkel een adres. We riskeren het maar. De laatste kilometers naar de plek gaan via een grindweg, maar het is goed begaanbaar en gelukkig is het niet te drassig.

Er staat nog 1 grote caravan. Wij nemen de plek achterin. Later komt er nog een bevriende caravan van de andere staan. Het is een prima plek voor een overnachting.


Alleen één minpuntje: muggen. Vooral Luc wappert hysterisch om zich heen. We waren nog van plan een keer lokale muggenolie te kopen, we zijn er duidelijk te laat mee. Vuurtje stoken is hier verboden volgens een bord, dus doen we ook maar niet. Enige dat we hebben zijn wat citronella spiralen die we aansteken. Morgen onderweg toch maar ergens een goeie spray of olie zien te bemachtigen.

Tussen het muggenmeppen door nuttigen we ons avondeten. Het overschot van gisteren, dus koken moest ik niet. Daarna even de benen strekken, wandelschoenen aan en naar het meer. Dit klinkt sportiever dan het was. Het is amper 100 meter lopen vanaf onze bus. Langs de helft van het meer is een houten wandelpad voorzien, en hier en daar wat inhammen of kleine steigers. Ik vermoed voor de vissers. De verschillende kleuren van de lucht weerspiegelen mooi op het heldere water. Wat hebben we weer een prachtig stukje gevonden. Even verderop is een houten hut, met een tafel en een grote open haard waar je kunt grillen. Waarschijnlijk ook weer vooral vis hier.




Buiten aan de bus doen we nog even ouderwets een gezelschapsspelletje. Als de zon onder is gegaan, tegen 23 uur, wandelen we nog eens terug naar het meer. Dat de zon ook echt onder is, merk je hier niet. Het lijkt nog dag. We verwachten, net als gisteren, ook nu weer nóg mooiere kleuren te zien rond dit tijdstip. Helaas, vandaag wat minder geluk. Dan schiet ik nog maar even wat plaatjes door m’n glazen bol. En probeer te voorspellen wat onze volgende bestemmingen worden. De twijfel blijft. Zoveel opties.


